26 december 2004 – ‘s Morgens vindt er in de Indische Oceaan een aardbeving plaats. De aardverschuiving onderwater veroorzaakt een enorme vloedgolf die alle kusten van deze oceaan zal reiken. Eerst Indonesië, dan alle kusten tot in Sri Lanka, zelfs tot aan Oost-Afrika worden getroffen. In Banda Aceh die het dichtst bij het epicentrum ligt dringt de golf tot 8 km het land binnen. De Tsunami, zoals hij ondertussen op z’n Japans genoemd wordt, veegt dorpen, beplantingen en infrastructuren van de kaart. In de daaropvolgende dagen ontdekt men het bereik van de ramp. Het aantal doden en vermisten nadert langzaam de 250.000. Een getal dat iemand die eerste dagen instinctief lanceerde.

Onmiddellijk komen de noodhulp-NGO’s naar de rampgebieden.

Bij ons komt het land in actie om, naast het terugvinden van familie en vrienden die daar op reis zijn, de lokale bevolkingen te hulp te schieten. Naast de ontelbare lokale inzamelingsacties wordt Tsunami 12-12 opgestart. Een nationaal project met als middelpunt een TV-show met infonummer voor directe stortingen.

In drie weken tijd overschrijdt de fondsenwerving in België de kaap van de 40 miljoen Euro.

Eén jaar later, bracht het Consortium voor Noodhulpsituaties, organisator van Tsunami 12-12, verslag van de meer dan 50 miljoen Euro aan ingezamelde giften en van hoe ze in de rampgebieden geïnvesteerd werden.

Op 31 december 2006 wordt de fondsenwervingsoperatie defintief afgesloten met de verdeling van het restsaldo op de rekening (nagekomen giften, overdracht van technische rekeningen, liquidatie van voorzieningen voor kosten en risico's,...).